Wyniki śledztwa

W trakcie śledztwa skontrolowano 5 krwawych ferm: 4 z Argentyny i jedną z Urugwaju. W raporcie stwierdzono:

Krew pobierano klaczom w bardzo dużych ilościach – nawet do 10 litrów dwa razy w tygodniu, bez względu na stan zdrowia koni i ich wagę. Krew pobierano nawet klaczom, które chodziły tylko o 3 nogach;
Tak wysoka utrata krwi może prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego, anemii, osłabienia systemu immunologicznego, czy nawet śmierci; po pobraniu krwi zwierzęta nie otrzymywały żadnych witamin ani suplementów przed wypuszczeniem na wybieg;
Nikt nie nadzorował ilości pobieranej krwi – wszystko odbywało się szybko i na oko. Niektóre konie miały trudności z utrzymaniem równowagi podczas wychodzenia z boksów po pobraniu krwi;
Wiele klaczy było osłabionych częstym pobieraniem krwi, powtarzającymi się ciążami i aborcjami;
Niektóre zwierzęta były ekstremalnie wychudzone, dzięki czemu ich organizmy mogły produkować więcej hormonów. Konie poszukiwały pokarmu i wody;
Część klaczy była w bardzo złym stanie, z otwartymi i owrzodzonymi, zaropiałymi ranami, odsłaniającymi kości, z wyraźnymi stanami zapalnymi;
Konie były systematycznie bite i dźgane metalowymi hakami, uderzane linami i drewnianymi pałkami po głowach i genitaliach. Wkładano im palce do oczu. Konie były popychane, wykręcano im ogony, były kopane i bite rękami oraz pięściami. Ciągnięte siłą do boksów walczyły. Zwierzęta drżały z przerażenia;
Chore i ranne zwierzęta nie były leczone, nie otrzymywały żadnej opieki medycznej;
Na fermach leżały szczątki martwych koni; część z nich na pewno walczyła o życie, na co wskazują okopy w ziemi.
Zauważono kilka ciężarnych klaczy i źrebiąt – najpewniej efekt nieudanych aborcji. Niektóre źrebaki były ranne.