Po pierwsze, żadna z odwiedzonych ferm nie zapewniała krowom dostępu do pastwisk.

Potwierdza się to, co Philip Lymbery, prezes CIWF, ujawnił już w swojej najnowszej książce "Dead Zone" w wywiadach z dwoma Konsorcjami. "Odsetek krów wypasanych swobodnie na polach w miesiącach letnich jest bardzo niski" - powiedział przedstawiciel Parmigiano Reggiano. "Jest kilka wyjątków, około 1% procent ferm, i znajdują się one głównie w górach lub na obszarach pagórkowatych", dodał. Grana Padano natomiast zadeklarowało 30% dostępu do pastwisk.

Ponad pół miliona krów należy do łańcucha dostaw tych dwóch serów. To tak wiele zwierząt, a tym samym tyle cierpienia – pamiętajmy o tym, że trzymane są w ciągłym zamknięciu, bez wypasu.

W materiałach z naszego śledztwa krowy wyglądały tak, jak każda krowa hodowana przemysłowo: ciągnęły swoje kościste ciała przez korytarze budynków, do swoich boksów. Betonowe podłogi pokryte były kałem i moczem. Niektóre zwierzęta miały rany na nogach, ponieważ w części gospodarstw nie było wystarczająco miejsca dla wszystkich krów i słabsze musiały się kłaść na twardym cemencie, pokrytym odchodami. Z pewnością są to warunki, na które powinni zareagować konsumenci tych produktów z całego świata.

#NieNaMoimTalerzu #notonmypasta

Dzięki temu symbolicznemu sloganowi nasza kampania na rzecz wypasu krów Parmigiano i Grana Padano, z którą wystartowaliśmy w siedmiu krajach europejskich, stała się niewiarygodnie widoczna. W ciągu zaledwie kilku dni dotarła do 39 państw, z zasięgiem 200 milionów ludzi, a dziesiątki tysięcy obywateli wezwały konsorcja do zapewnienia swoim krowom co najmniej 100 dni wypasu w ciągu roku.

Zapewnić 100 dni wypasu zwierzętom roślinożernym, przeżuwaczom: tak, to jest ten rewolucyjny pomysł, który wywołał natychmiastową reakcję dwóch konsorcjów. W notkach prasowych Parmigiano i Grana Padano wydanych we Włoszech czytamy, że poświęcają oni dużo uwagi dobrostanowi zwierząt, że odwiedzane gospodarstwa są wyjątkami, że przepisy są przestrzegane w ich łańcuchu dostaw. W szczególności Parmigiano zaznaczył, że ich gospodarstwa nie są intensywne, i że "nie ma bezpośredniej zależności między dostępem do pastwisk, a szczęśliwym życiem krowy". Cóż, to ciekawe i znamienne – jak ogromnego pecha muszą mieć organizacje zajmujące się ochroną zwierząt, że zawsze trafiają akurat na te gorsze gospodarstwa?

Głos sumienia dla produktów Made in Italy