"Ale ryby nie czują bólu" nadal jest częstą odpowiedzią, gdy rozmawiasz z ludźmi o problemach w hodowli ryb. Ale jest to po prostu nieprawda. Ryby mogą cierpieć i niestety często cierpią, zarówno w hodowli (ze względu na złe warunki, transport i niehumanitarny ubój), jak i podczas połowów. Czują ból, doświadczają strachu i stresu psychicznego. Jednakże ich dobrostan nie jest w żaden sposób chroniony.

Co roku na świecie hoduje się według niektórych szacunków nawet do 140 miliardów ryb, a dodatkowo poławia się nawet od 1 do 3 biliona ryb dzikich, czyli tych, które chociaż żyją w naturalnych warunkach, są poławiane i zabijane w bardzo okrutny sposób (m.in. miażdżone w sieciach pod ciężarem innych ryb czy podczas zmieniającego się szybko ciśnienia w trakcie wyłowienia – ich pęcherze pławne i gałki oczne po prostu pękają; dodatkowo przy niektórych typach połowu ryby często tkwią zaczepione na haku albo w sieci nawet kilka dni, a potem umierają wyciągnięte na pokład nawet przez kilka godzin). Niestety połów ryb wiąże się także z problemem tzw. „przyłowu” (ang. bycatch), czyli oznacza wszystkie zwierzęta morskie, które niestety trafiają do sieci przypadkowo stając się makabrycznymi ofiarami takich działań – są to np. delfiny, żółwie czy rekiny.

Te liczby* wydają się tak astronomiczne, że aż trudne je sobie wyobrazić: cała światowa hodowla ryb to ponad 18 razy więcej zwierząt niż ssaków i ptaków hodowanych na mięso. Mimo to, ryby są zapomnianymi zwierzętami gospodarskimi. My jednak w naszej organizacji o nich pamiętamy. A dzięki uzyskanemu właśnie grantowi od dobroczynnej organizacji Open Philanthropy Project (którą założył sam współtwórca Facebooka i Asany – Dustin Moskovitz razem ze swoją żoną Cari Tuna) utworzyliśmy nowy departament w CIWF, który zajmuje się tylko tym tematem. Poznajcie więc naszą ekipę i jej pracę!

"RYBY (i dzieci) GŁOSU NIE MAJĄ", czyli dlaczego otworzyliśmy właśnie departament do spraw ryb