Ryby nie odczuwają bólu?

Ten pogląd jest sprzeczny ze współczesną wiedzą naukową. Współpracujący z nami dr hab. prof. UKEN Marcin Urbaniak z UKEN przygotował 3 ważne dowody naukowe na odczuwanie cierpienia u ryb. Prawo powinno odpowiadać aktualnej wiedzy naukowej na temat tych zwierząt i zapewniać im wystarczająco wysoki poziom dobrostanu. Walczymy o to w naszej kampanii przeRYBAne.

Układ nerwowy

Dowód neuroanatomiczny to obecność dwóch wyspecjalizowanych włókien nocyceptywnych w nerwie trójdzielnym ryb: mielinizowanych włókien A-delta i niezmielinizowanych włókien C. Odpowiadają one za odczuwanie nagłego, ostrego bólu (A-delta) oraz długotrwale uciążliwego bólu (C).

U pstrąga odkryto tylko na samej głowie ponad 20 receptorów bólowych i dotykowych, odbierających wrażenia mechaniczne, termiczne i chemiczne, w tym wszelkie uciski, uderzenia i ukłucia w głowę jako intensywny ból.

Inne badania potwierdziły silne unerwienie receptorami bólowymi skóry wokół jamy ustnej ryb. Szczegółowo analizowano wrażliwość bólową karpia na przebicie jamy ustnej haczykiem wędkarskim, dowodząc silny wstrząs bólowy, jakiego doświadcza ryba - karpie po złapaniu na haczyk i wypuszczeniu unikały kolejnych haczyków wędkarskich, pamiętając przeżytą traumę nawet do 7 miesięcy.

Poza jamą ustną i całą głową, wyjątkowo wrażliwe na dotyk są obie strony tułowia ryb, gdyż znajduje się tam narząd linii bocznej. Ten superczuły organ taktylny, biegnący od głowy, wzdłuż tułowia, aż do płetwy ogonowej, wyposażony jest w wyjątkowo czułe mechanoreceptory, które odbierają najlżejsze ruchy lub zmiany ciśnienia wody. Dlatego branie ryby w dłoń bądź kładzenie jej bokiem na dowolnej powierzchni poza wodą wywołuje u ryby nieopisane cierpienie, porównywalne do drapania ludzkiej gałki ocznej.

Hormony

Dowód endokrynny, to potwierdzona reakcja adrenergiczna u ryb, czyli uwolnienie adrenaliny i noradrenaliny do krwioobiegu oraz reakcja podwzgórzowo-przysadkowo-nerkowa, która ostatecznie skutkuje zwiększonym stężeniem kortyzolu we krwi.

Jest to dowód na przeżywanie przez ryby cierpienia w formie silnego stresu oraz emocji strachu, które towarzyszą bólowi. Co więcej, ryby pod wpływem działania bodźców awersyjnych wydzielają opioidy, będące naturalnymi środkami przeciwbólowymi.

Zachowanie

Dowody behawioralne potwierdzają, że ryby doświadczają strachu i stresu w taki sam sposób, jak ssaki. Strach i stany lękowe u ryb zaobserwowano poprzez zmiany reakcji skrzelowych, a przede wszystkim reakcją szybkiej ucieczki na wyuczone i zapamiętane bodźce awersyjne bądź reakcją energicznego unikania sygnałów, które ryby zapamiętały jako bolesne lub stresujące.